Rodzaje zachowań w zespole

Skuteczność zespołu jest największa, gdy między zachowaniami zadaniowymi i zespołowymi istnieje właściwa proporcja, natomiast zachowania indywidualne są ograniczone do minimum. Gdyby członkowie zespołu koncentrowali się głównie na realizacji zadań, osiąganie celu było by trudne, gdyż relacje w zespole ulegałyby stałemu pogorszeniu.

W pracy zespołu można zaobserwować trzy rodzaje zachowań:

  1. Zachowania zadaniowe
  2. Zachowania zespołowe
  3. Zachowania indywidualne
  • Zachowania zadaniowe pomagają zespołowi ustalać i realizować wspólne cele.
  • Zachowania zespołowe wzmacniają harmonie, spójność zespołu i współpracę pomiędzy członkami zespołu.
  • Zachowania indywidualne powstają w wyniku niezaspokojenia potrzeb indywidualnych pracowników i przeszkadzają zespołowi w osiągnięciu jego celów.

Skuteczność zespołu jest największa, gdy między zachowaniami zadaniowymi i zespołowymi istnieje właściwa proporcja, natomiast zachowania indywidualne są ograniczone do minimum. Gdyby członkowie zespołu koncentrowali się głównie na realizacji zadań, osiąganie celu było by trudne, gdyż relacje w zespole ulegałyby stałemu pogorszeniu. Podobnie, gdyby członkowie zespołu przejawiali głównie zachowania zespołowe, ich praca byłaby z pewnością przyjemna, lecz nie prowadziłaby do wyznaczonych celów. Im silniejszy jest wpływ zachowań indywidualnych, tym większa musi być przeciwwaga zachowań zadaniowych i zespołowych. Lider zespołu powinien więc wzmacniać zachowania zadaniowe i zespołowe członków swojego zespołu oraz dbać o ich właściwe proporcje. Powinien też być przygotowany do podjęcia odpowiednich działań w przypadku wystąpienia zachowań indywidualnych. Skuteczność zespołu jest największa, gdy między zachowaniami zadaniowymi i zespołowymi istnieje właściwa proporcja, natomiast zachowania indywidualne są ograniczone do minimum. Gdyby członkowie zespołu koncentrowali się głównie na realizacji zadań, osiąganie celu było by trudne, gdyż relacje w zespole ulegałyby stałemu pogorszeniu. Podobnie, gdyby członkowie zespołu przejawiali głównie zachowania zespołowe, ich praca byłaby z pewnością przyjemna, lecz nie prowadziłaby do wyznaczonych celów. Im silniejszy jest wpływ zachowań indywidualnych, tym większa musi być przeciwwaga zachowań zadaniowych i zespołowych. Lider zespołu powinien więc wzmacniać zachowania zadaniowe i zespołowe członków swojego zespołu oraz dbać o ich właściwe proporcje. Powinien też być przygotowany do podjęcia odpowiednich działań w przypadku wystąpienia zachowań indywidualnych.

Zachowania zadaniowe

Inicjowanie Proponowanie zadań i celów, definiowanie problemów, sugerowanie procedur, zgłaszanie pomysłów. Poszukiwanie informacji Prośba o podawanie faktów i poglądów, zachęcanie do wypowiadania sugestii i pomysłów. Podawanie informacji Dostarczanie odpowiednich faktów i informacji, formułowanie opinii na podstawie doświadczenia, wskazywanie alternatyw, identyfikowanie aspektów zagadnienia. utrzymywanie właściwego kierunku dyskusji Przypominanie zespołowi o jego celach, komentowanie pomysłów i informacji lub poddawanie w wątpliwość ich przydatności. Podsumowywanie i integrowanie Zbieranie w całość wszystkich pomysłów, podsumowywanie dotychczasowych wniosków, tworzenie podstawy do podejmowania decyzji. Zachęcanie do podejmowania decyzji Sprawdzanie, czy zespół jest gotowy do podjęcia decyzji, uzgadnianie procedur podejmowania decyzji. Mobilizowanie Zachęcanie zespołu do działania lub podejmowania decyzji. Podejmowanie decyzji Formułowanie poglądów zespołu w formie decyzji, stosowanie odpowiednich procedur podejmowania decyzji. Ustalanie standardów Wprowadzanie lub sugerowanie standardów w odniesieniu do których zespół może mierzyć rezultaty swojej pracy.

Zachowania zespołowe

Zachęcanie Nagradzanie, zgadzanie się z wypowiedziami członków zespołu i wskazywanie ich trafności, dawanie innym wsparcia. Ułatwianie Podtrzymywanie komunikacji wewnątrz zespołu, zachęcanie do aktywnego udziału, dawanie wszystkim możliwości wypowiedzi. Harmonizowanie Poszukiwanie płaszczyzny porozumienia pomiędzy antagonistycznymi punktami widzenia, proszenie o uzasadnienie poglądów i faktów, zachęcanie antagonistów do wspólnego poszukiwania porozumienia, rozsądzanie sporów. Poszukiwanie kompromisu Modyfikowanie swojego punktu widzenia w imię jedności i kooperacji w zespole. Słuchanie Wysłuchiwanie rekomendacji zespołu, akceptowanie opinii zespołu przyjętej przez konsensus. Kontrolowanie standardów Sprawdzanie stopnia satysfakcji zespołu z osiągniętych rezultatów i podjętych decyzji. Kontrolowanie odczuć Pytania o odczucia członków zespołu, wyrażanie własnych odczuć.

Zachowania indywidualne

Dominacja Dążenie do zdobycia uprzywilejowanej pozycji lub władzy poprzez manipulowanie zespołem, prośba przeforsowania decyzji. Agresja lub blokowanie Atakowanie członków zespołu lub pomysłów i sugestii, nieuzasadniony upór i sprzeciw, ciągłe wracanie do pomysłów już wcześniej odrzuconych przez zespół. Dążenie do zdobycia uznania, współczucia lub pomocy Zwracanie na siebie uwagi różnymi sposobami i za wszelką cenę, wywoływanie współczucia poprzez podkreślanie swojego braku poczucia bezpieczeństwa, zagubienia lub nadmierna krytykę swojej osoby. Tworzenie frakcji Poszukiwanie jednego lub dwóch sprzymierzeńców, z którymi tworzona jest podgrupa zwykle na gruncie emocjonalnym, której członkowie wzajemnie bronią się i wspierają. partykularyzm Obrona interesów określonej grupy. Wycofanie się Unikanie problemu poprzez psychiczne wycofanie się zespołu, często wskazane poprzez odwracanie wzroku, machinalne rysowanie lub zajmowanie się problemem w izolacji. Wykpiwanie Wyśmiewanie, wykpiwanie, ośmieszanie celów pracy zespołu, poszczególnych osób, pomysłów lub propozycji. Niniejszy artykuł powstał w oparciu o fragmenty materiałów szkoleniowych wykorzystywanych podczas warsztatów z zakresu zarządzania zespołami .

Ostatnie zapytania:

  • zachowania w zespole
  • zachowania zadaniowe w zespole
  • zachowanie zadaniowe
  • Literka A zachowania jakie to zachowanie
  • typy zachowan w pracy
  • zachowania zadaniowe w zrspole
  • Zachowanie zadaniowe to