Rozliczenie podatkowe zmarłego

Wraz ze śmiercią osoby fizycznej wygasa jej podmiotowość prawa, a zatem osoba ta przestaje być podatnikiem. Czy jednak oznacza to, że spadkobiercy tracą możliwość skorzystania z ulg i odliczeń jej przysługujących?

W § 1 art. 104 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) – dalej Ordynacja – ustawodawca podatkowy ukonstytuował zasadę, w myśl której wysokość dochodu i podatku zmarłej osoby ustalana jest przez organ podatkowy – naczelnika urzędu skarbowego – na podstawie posiadanych przez ten organ danych.

O wysokości dochodu lub przychodu spadkodawcy oraz o wysokości wpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych organ podatkowy informuje spadkobierców, podając równocześnie przypadającą do zapłacenia kwotę podatku lub kwotę nadpłaty.

Po uzyskaniu tej informacji spadkobierca może, w terminie 30 dni, zawiadomić organ podatkowy o wysokości poniesionych przez spadkodawcę wydatków uprawniających go do skorzystania z ulg podatkowych – o ile oczywiście spadkodawca poniósł takie wydatki, a spadkobierca ma na ten temat stosowną wiedzę.

Dopiero po upływie 30 dnia od dnia doręczenia spadkobiercom informacji na temat wysokości dochodu lub przychodu spadkodawcy oraz o wysokości wpłaconych zaliczek na podatek lub podatku określonych przez organ na podstawie posiadanych przez niego danych, wydawana jest decyzja podatkowa ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego lub stwierdzającą nadpłatę.

Tak więc właściwym postępowaniem nie jest złożenie zeznania w imieniu zmarłego, lecz postępowanie zgodnie z przedstawioną procedurą: po otrzymaniu od organu podatkowego informacji o wysokości dochodu i przychodu zmarłego oraz o wysokości wpłaconych zaliczek na podatek jak również podatku, w ustawowym, trzydziestodniowym terminie należy zawiadomić organ o wysokości przysługujących zmarłemu ulg i odliczeń, np. o wysokości poniesionych przez zmarłego wydatków na remont, uprawniających do skorzystania z ulg podatkowych.
Możliwe jest także dokonanie wspólnego rozliczenia małżonków.

1 stycznia 2005 r. do ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) – dalej u.p.d.o.f. – dodany bowiem został art.6a, zgodnie z którym wniosek o łączne opodatkowanie dochodów małżonków, między którymi istniała w roku podatkowym wspólność majątkowa, może być także złożony przez podatnika, który:

    1. zawarł związek małżeński przed rozpoczęciem roku podatkowego, a jego małżonek zmarł w trakcie roku podatkowego,
  1. pozostawał w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, a jego małżonek zmarł po upływie roku podatkowego przed złożeniem zeznania podatkowego.

Do podatników składających wniosek o wspólne opodatkowanie małżonków, z których jeden zmarł w trakcie roku podatkowego, stosuje się sposób opodatkowania określony w art. 6 ust 2 u.p.d.o.f. Zgodnie z nim opodatkowaniu podlega suma dochodów obojga małżonków, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26 u.p.d.o.f..

Podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w u.p.d.o.f..

Ostatnie zapytania:

  • osoby zmarle nie podlegaja rozliczeniu z podatku
  • rozliczenie skarbowe zmarłego
  • rozliczenie pit po zmarłej osobie
  • rozliczenie ulgi rehabilit acyjnej za zmarlego podatnika
  • rozliczenie zmarłego podatnika
  • rozliczenie zmarłego
  • rozliczenie zmarlej osoby z urzedem skarbowym
  • rozliczenie zmarlego
  • rozliczenie z najmu zmarłego
  • złożenie zeznania podatkowego za zmarłego