Konsorcjum nie tylko dla dużych firm

Małe i średnie przedsiębiorstwa często nie mają dostatecznego potencjału kadrowego, zaplecza technicznego, doświadczenia czy zasobów finansowych, aby brać udział w pewnych przedsięwzięciach. Dotyczy to zarówno projektów dofinansowanych ze środków unijnych, jak i innych rodzajów działalności. Rozwiązaniem tego typu problemów może stać się zawarcie umowy konsorcjum. Instytucja konsorcjum w polskim prawie nie została do dziś uregulowana. Konstrukcja organizacyjno-prawna konsorcjum odbywa się najczęściej w oparciu o ustawową regulację umowy spółki cywilnej (art. 860-875 k.c.). Konsorcjum nie jest jednak umową spółki cywilnej. Jest to umowa, której treść w oparciu o zasadę swobody umów określają strony. Przepisy dotyczące umowy spółki cywilnej do umowy konsorcjum stosuje się odpowiednio. W przeciwieństwie do umowy spółki cywilnej, uczestnicy konsorcjum nie wnoszą wkładów i nie tworzą majątku wspólnego. Do umowy konsorcjum mogą przystąpić osoby fizyczne, prawne oraz jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną. Celem zawarcia umowy konsorcjum jest realizacja wspólnego przedsięwzięcia o charakterze gospodarczym. Umowa konsorcjum daje możliwość połączenia potencjału i możliwości jej stron, tak, aby stały się bardziej konkurencyjne na rynku, co może być szczególnie atrakcyjnym rozwiązaniem dla małych i średnich przedsiębiorstw. W umowach konsorcjum najczęściej dochodzi do wyłączenia solidarnej odpowiedzialności uczestników konsorcjum. Konsorcjum samo nie zaciąga własnych zobowiązań – są to zobowiązania członków konsorcjum. W wyniku zawarcia umowy konsorcjum nie dochodzi do utworzenia majątku uczestników konsorcjum. Podmioty zainteresowane zawarciem umowy nie tworzą odrębnego przedsiębiorstwa. Brak majątku wspólnego istotnie wpływa na sposób dokonywania rozliczeń pomiędzy uczestnikami umowy. W umowie konsorcjum nie działa automatycznie zasada równego uczestnictwa we wspólnym przedsięwzięciu gospodarczym. Jego indywidualne rozmiary kształtuje wola samych stron. Konieczne jest wskazanie jaką kwotę przeznaczy każdy uczestnik na wykonywanie i sfinansowanie wspólnego celu. Celowe jest także określenie zaangażowania każdego uczestnika w liczbach bezwzględnych lub ewentualnie w wartościach procentowanych, jeśli w umowie określona została globalna kwota kosztów przedsięwzięcia. Wskazane jest, aby w umowie określono również zasady podziału zysków i strat. Organizacyjno-prawna struktura konsorcjum zdeterminowana jest przez rozmiary jego działalności gospodarczej oraz liczbę uczestniczących w nim podmiotów. W świetle przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, samo konsorcjum nie może zostać uznane za przedsiębiorcę. Przedsiębiorcami są natomiast jego poszczególni członkowie.

Więcej w konsorcjum
Działamy razem, ale prawo nie nadąża

Prowadzenie działalności przez konsorcjum jest skomplikowane i budzi obawy związane z możliwością zakwestionowania przez fiskusa rozliczeń np. VAT. Szczególnie szefowie początkujących konsorcjów nie zdają sobie sprawy z istniejącego zagrożenia. Uregulowania...

Zamknij