Skierowanie do innej pracy nie może naruszać godności pracownika

Pracodawca może na trzy miesiące powierzyć pracownikowi wykonywanie innej pracy niż ustalona w umowie. Praca ta musi odpowiadać kwalifikacjom pracownika. Możliwość skierowania pracownika do innej pracy przewiduje art. 42 par. 4 k.p., w myśl którego wypowiedzenie dotychczasowych warunków pracy lub płacy nie jest wymagane w razie powierzenia pracownikowi, w przypadkach uzasadnionych potrzebami pracodawcy, innej pracy niż określona w umowie o pracę na okres nieprzekraczający trzech miesięcy w roku kalendarzowym, jeżeli nie powoduje to obniżenia wynagrodzenia i odpowiada kwalifikacjom pracownika. Pracodawca może zatem skierować pracownika tylko do takiej pracy, która z uwagi na jego wykształcenie oraz staż pracy będzie dla niego odpowiednia. Nie może to być praca przekraczająca kwalifikacje pracownika, ale też nie może być ona poniżająca czy ośmieszająca dla tego pracownika (np. powierzenie kierownikowi budowy pracy fizycznej polegającej na kopaniu rowów). Powierzona praca nie powinna godzić w autorytet pracownika i obniżać prestiżu wykonywanego przez niego zawodu. Skierowanie do innej pracy nie może więc być środkiem szykany czy naruszenia godności pracownika. Potwierdza to orzecznictwo Sądu Najwyższego, który w wyroku z 8 maja 1997 r. stwierdził, że powierzenie pracownikowi (technik chemik) pracy niewymagającej żadnych kwalifikacji zawodowych (sprzątanie) w okresie biegnącego wypowiedzenia warunków pracy i płacy stanowi naruszenie art. 42 par. 4 k.p. Zaś odmowa wykonania takiej pracy nie uzasadnia rozwiązania umowy o pracę w trybie art. 52 par. l pkt l k.p. Do polecenia pracodawcy kierującego pracownika do innej pracy nie stosuje się przepisów dotyczących wypowiedzenia zmieniającego. Pracodawca jest więc zwolniony od wszelkich wymogów formalnych obowiązujących przy wypowiedzeniu zmieniającym. W szczególności nie musi zachowywać formy pisemnej, podawać przyczyny tego polecenia, czy konsultować go ze związkami zawodowymi. Pracownik nie może zaś odwołać się od tego polecenia do sądu na podstawie art. 44 k.p. Nie ma też innej podstawy prawnej do kwestionowania polecenia pracodawcy przed sądem pracy. Tak też wskazywał SN w wyroku z 25 lipca 2003 r. podnosząc, że pracownikowi, któremu pracodawca na podstawie art. 42 par. 4 k.p. powierzył inną pracę, nie przysługują roszczenia przewidziane w razie nieuzasadnionego lub naruszającego przepisy wypowiedzenia umowy o pracę albo jej warunków. Oznacza to, że pracownik nie może skutecznie dochodzić przed sądem przywrócenia do dotychczasowej pracy. Takie roszczenie pozbawione jest bowiem podstawy prawnej. Inaczej byłoby jednak, gdyby pracownik odmówił wykonywania powierzonej mu pracy, a pracodawca z tego powodu rozwiązał z nim umowę. W razie bowiem odmowy pracownika podjęcia innej pracy oraz rozwiązania z tej przyczyny umowy o pracę na podstawie art. 52 k.p., do kompetencji sądu pracy należy ocena, czy odmowa przez pracownika podjęcia innej pracy mogła uzasadniać jego zwolnienie w takim trybie.

Ostatnie zapytania:

  • 42 par 4 k p odmowa
  • skierowanie do innej pracy na wypowiedzeniu
Więcej w czasowa zmiana stanowiska, prawo pracy
Jak planować i zmieniać termin wypoczynku pracownika

Pracownik powinien wykorzystać urlop wypoczynkowy w roku, w którym nabył do niego prawo. Jednak coraz więcej pracodawców ma kłopoty z wysłaniem pracowników na należny im wypoczynek. W konsekwencji duży odsetek...

Zamknij