Nie każda dostawa dla kontrahenta z Unii jest wewnątrzwspólnotową dostawą towaru

W niektórych sytuacjach przedsiębiorcy mają problem z określeniem, czy dana transakcja z zagranicznym kontrahentem jest wewnątrzwspólnotową dostawą towarów, czy może eksportem. Oto przykład. Firma polska (zarejestrowana jako podatnik VAT UE w Polsce) sprzedaje towar i wystawia faktury dla nabywcy – firmy z Finlandii (zarejestrowanego jako podatnik VAT UE w Finlandii). Transport towarów organizuje nabywca – firma z Finlandii. Towar jest jednak bezpośrednio transportowany do Rosji. Z dokumentów posiadanych przez podatnika polskiego wynika, że kupującym jest fińska firma, natomiast miejscem dostawy towarów jest Rosja. Z dokumentu CMR również wynika, że odbiorcą jest firma z Finlandii, miejscem dostawy jest Rosja, a potwierdzenie otrzymania przesyłki otrzymuje firma fińska. Finowie także organizują odprawę na granicy fińsko-rosyjskiej. Czy tę transakcję można uznać za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, czy też jest to eksport? Według art. 13 ust. 1 ustawy o VAT czynność może zostać uznana za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT), gdy będą spełnione łącznie następujące warunki: – towary muszą być wywiezione z terytorium kraju (czyli z Polski), – wywóz następuje w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy o VAT (dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu VAT), – towary muszą być wywiezione na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska. Dostawa towarów, w wyniku której towar zostaje wywieziony poza terytorium Wspólnoty, nie spełnia ostatniej z wymienionych wyżej podstawowych przesłanek warunkujących uznanie danej czynności za WDT. Nawet jeśli spełnia inne warunki wymienione w art. 13, nie może być uznana za WDT. W naszym przykładzie towar został wywieziony z Polski do Rosji, a więc opuścił terytorium Wspólnoty. Przesądza to o tym, że transakcja nie jest WDT. WDT bezsprzecznie wchodziłaby w grę, gdyby towar został dostarczony kontrahentowi fińskiemu i z dokumentów wynikałoby, że transport kończy się na terytorium Finlandii. Następnie fińska firma w swoim imieniu mogłaby przewozić towar do Rosji. Zatem w sytuacji, gdy faktura jest wystawiana dla podmiotu unijnego, a towar wyjeżdża poza terytorium Unii Europejskiej, mamy do czynienia nie z WDT, ale z eksportem towarów. Potwierdzają to wyjaśnienia organów podatkowych. Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT eksportem towarów jest potwierdzony przez urząd celny, określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o VAT, jeżeli dokonywany jest przez: dostawcę lub na jego rzecz albo nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz. Po stronie nabywcy nie postawiono żadnych warunków dla uznania transakcji za eksport towarów, co oznacza, że może nim być także podatnik z kraju członkowskiego. Ważne jest, aby towar wyjechał poza granice Wspólnoty. Bez znaczenia jest też to, kto dokonuje wywozu – może to być dostawca, nabywca, a także inny podmiot wywożący towar na rzecz dostawcy lub nabywcy.

Ostatnie zapytania:

  • montaz maszyny w polsce na rzecz kontrahenta unii
  • sprrzedaż towaru kontrahent zagraniczny
  • firma z ue kupiła w polsce towar który został wysłany bezpośrednio do spółki poza ue kto jest eksporterem
  • sprzedaz towarow kontrahentowi zagranicznemu w polsce a vat
  • kontrahent zagraniczny a odbiorca polski
  • fa za dostawę towaru do UE
  • sprzedaz towaru dla zagranicznego nie podatnika vatu
  • sprzedaz towaru do finlandii
  • sprzedaż towaru na kontrahenta niemieckiego towar zostaje w Polsce
  • sprzedaz towaru w unii