Jakie przerwy w pracy należą się zatrudnionym

Niektóre z przerw pracy przysługują wszystkim zatrudnionym, inne zaś związane są z rodzajem pracy lub dotyczą tylko określonych grup pracowników. W kodeksie pracy znajdziemy wszystkie przepisy, które regulują rodzaj i długość danej przerwy. Jeżeli dobowy wymiar czasu pracy pracownika wynosi co najmniej 6 godzin, ma on prawo do przerwy trwającej co najmniej 15 minut, wliczanej do czasu pracy. Przepisy nie różnicują długości przerwy w zależności od wymiaru dobowego. Zapewnienie pracownikom 15-minutowej przerwy jest obowiązkiem pracodawcy. Jest ona elementem dobowego rozkładu czasu pracy i powinna być określona w regulaminie pracy. Prawo do 15-minutowej przerwy przysługuje pracownikowi niezależnie od innych obowiązkowych przerw wliczanych do czasu pracy. Przerwa 60-minutowa ma charakter fakultatywny. Pracodawca może wprowadzić jedną przerwę w pracy nie wliczaną do czasu pracy w wymiarze nieprzekraczającym 60 minut. Wprowadzenie takiej przerwy zależy od woli pracodawcy lub od stron stosunku pracy. Istotą przerywanego czasu pracy jest wprowadzenie nie więcej niż jednej przerwy w pracy w ciągu doby trwającej nie dłużej niż 5 godzin. Pracodawca ma obowiązek wprowadzić przerwy wliczane do czasu pracy, jeżeli pracownicy wykonują pracę monotonną lub o ustalonym z góry tempie. O liczbie przerw oraz ich długości i częstotliwości powinny rozstrzygać przepisy wewnątrzzakładowe. Wykaz prac monotonnych czy też w ustalonym z góry tempie powinien być ustalony przez pracodawcę po konsultacji z pracownikami lub ich przedstawicielami oraz po zasięgnięciu opinii lekarza sprawującego profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikami. System skróconego czasu pracy stosuje się dla pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnie uciążliwych lub szczególnie szkodliwych dla zdrowia. Jednym ze sposobów skrócenia czasu pracy jest wprowadzenie przerw w pracy wliczanych do czasu pracy. Wykaz takiego typu prac ustala pracodawca po konsultacji z pracownikami lub ich przedstawicielami oraz po zasięgnięciu opinii lekarza sprawującego profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikami. Pracownicy karmiącej dziecko piersią i pracującej więcej niż 6 godzin dziennie przysługują dwie półgodzinne przerwy. Pracownica karmiąca więcej niż jedno dziecko ma prawo do dwóch przerw po 45 minut. Jeśli chodzi o przerwy przysługujące młodocianym to wymiar ich jest uzależniony od ich wieku. Młodociany w wieku do 16 lat nie może pracować dłużej niż 6 godzin na dobę. Natomiast młodociany powyżej 16 lat – nie dłużej niż 8 godzin na dobę. Jeżeli dobowy wymiar czasu pracy młodocianego jest dłuższy niż 4,5 godziny, pracodawca jest zobowiązany wprowadzić nieprzerwaną 30-minutową przerwę. Pracodawca zatrudniający osoby niepełnosprawne ma obowiązek udzielenia tym osobom dodatkowych przerw w pracy. Osoba niepełnosprawna ma prawo do dodatkowej przerwy na gimnastykę usprawniającą lub wypoczynek. Jej czas wynosi 15 minut i jest wliczany do czasu pracy. Dodatkowo pracodawca, w świetle rozporządzenia MGiPS, jest obowiązany zapewnić pracownikom co najmniej 5-minutową przerwę wliczaną do czasu pracy, po każdej godzinie pracy przy obsłudze komputera.