Szkolenia dla pracowników bez ryzyka dla firmy

Pracodawca powinien zabezpieczyć własne interesy, kierując pracownika na różne formy podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Pracownicy mogą dokształcać się samodzielnie lub na podstawie skierowania pracodawcy. Ta różnica ma duże znaczenie przy określaniu praw i obowiązków zarówno dla pracownika jak i pracodawcy. Zakres świadczeń, które pracodawca ponosi kierując pracownika na różne formy podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego zależy od formy kształcenia (szkolna vs pozaszkolna) oraz od aktu skierowania (skierowanie pracodawcy vs brak skierowania). Pracodawca, który decyduje się na sfinansowanie jakiejkolwiek formy nauki pracownika (szkolnej czy pozaszkolnej), powinien zawrzeć z nim umowę, która będzie określała ich wzajemne prawa i obowiązki, w tym zasady zwrotu kosztów. Powyższa umowa zabezpiecza interesy pracodawcy, który ponosi realne koszty kształcenia swojego pracownika. W umowie można wskazać uprawnienia pracownika do świadczeń związanych z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych oraz podać ile pracownik po ukończeniu nauki przepracuje u pracodawcy (jednak nie dłużej niż 3 lata). Pracownik będzie musiał zwrócić koszty, gdy rozwiąże umowę o pracę za wypowiedzeniem albo jeśli pracodawca rozwiąże umowę o pracę bez wypowiedzenia z jego winy. Pracownik nie jest jednak zobowiązany do zwrotu kosztów, gdy stosunek pracy zostanie rozwiązany w wyniku: – szkodliwego wpływu wykonywanej pracy na zdrowie; – braku możliwości dalszego zatrudnienia ze względu na inwalidztwo lub utratę zdolności do wykonywania dotychczasowej pracy; – przeprowadzki pracownika do innej miejscowości w związku ze zmianą miejsca zatrudnienia małżonka; – przeprowadzki pracownika do innej miejscowości ze względu na zawarcie związku małżeńskiego z osoba zamieszkałą w tej miejscowości. Obowiązek zwrotu kosztów obejmuje wydatki poniesione przez pracodawcę na naukę pracownika w wysokości proporcjonalnej do czasu pracy po ukończeniu nauki lub czasu pracy w czasie nauki. Ponadto, strony mogą ustalić, że kiedy pracownik bez uzasadnionych przyczyn przerwie naukę lub jej nie rozpocznie w umówionym terminie będzie zobowiązany do zwrotu kosztów tych świadczeń w części lub całości, które poniósł pracodawca. W umowie powinny być również określone uprawnienia pracownika, które mu przysługują w zależności od formy kształcenia. Zawarcie umowy między pracownikiem i pracodawcą dot. nauki nie będzie rodzić żadnych wątpliwości co do statusu pracownika i zakresu przysługujących mu uprawnień oraz jego zobowiązań względem pracodawcy. Ogólne zasady obowiązków pracodawcy i pracownika w zakresie podnoszenia kwalifikacji przez pracowników określa rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 12.10.1993 roku, a tryb uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych reguluje wydane przez Ministra Edukacji i Nauki rozporządzenie z dnia 3.02.2006 roku. Artykuł zawiera szablon umowy z pracownikiem podnoszącym kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych.

Więcej w interesy pracodawcy, podnoszenie kwalifikacji
Gdy podwładny podnosi kwalifikacje bez umowy szkoleniowej

Pracownikowi, który podnosi swoje kwalifikacje zawodowe, przysługują ułatwienia w firmie, np. urlop czy zwrot wydatków na książki. Ale gdy szef o jego nauce nic nie wie, na niewiele może liczyć...

Zamknij