Sponsoruję wczasy pod polską gruszą

Za gospodarza środków socjalnych uważa się pracodawcę, jednak ograniczają go przepisy, ale także regulamin socjalny ustalony ze związkami, bądź przedstawicielami załogi. Jeśli pracodawca złamie wcześniejsze ustalenia to grożą mu sankcje. Celem działalności socjalnej firmy jest pomoc na rzecz uprawnionych. Polega ona m.in.: na świadczeniu różnych form wypoczynku, aktywności kulturalno-oświatowej i sportowo- -rekreacyjnej, udzielaniu pomocy materialnej rzeczowej lub finansowej, a także pożyczek na cele mieszkaniowe. Z funduszu można dopłacać do wczasów spędzanych wyłącznie na terenie kraju. Pracodawcy często także oferują bilety do kina, teatru, muzeum czy galerii. Mogą oni także proponować karnety i bilety na basen, do siłowni, aerobik, itp. Dużą rolę odgrywa udzielanie z funduszu wsparcia materialnego pieniężnego oraz rzeczowego. To pierwsze przybiera zwykle formę zapomóg dla osób, które znalazły się w trudnej sytuacji finansowej, życiowej, osobistej lub zdrowotnej. Mogą też to być konkretne towary kupowane wtedy, gdy pracodawca uzna ten sposób za bardziej celowy i skuteczny. Wiele firm tak właśnie pomaga rodzinom patologicznym. Dostarczają im żywność, podręczniki szkolne, lekarstwa itd. Powszechnie też przedsiębiorcy fundują zainteresowanym różne talony uprawniające do nabycia towarów np. w supermarkecie. Z funduszu, zakład może także dofinansowywać własne zakładowe obiekty socjalne (tj. ośrodki wczasowe, domy wypoczynkowe, sanatoria, ogrody działkowe, obiekty sportowo rekreacyjne, żłobki i przedszkola, obiekty kulturalne), ale chodzi tu jedynie o dofinansowanie, a nie o utrzymywanie w całości całej bazy socjalnej. Ze środków socjalnych podmiotowi wolno udzielać pożyczek mieszkaniowych zarówno zwrotnych, jak i bezzwrotnych. Przepisy nie konkretyzują, o jakie cele mieszkaniowe chodzi. Musi to zatem sprecyzować dokładnie regulamin socjalny, a potem strony w umowie. Zazwyczaj przedsiębiorcy w ogóle nie pobierają odsetek od pożyczek, a jeśli już to zwykle na niski procent. Jeśli strony nie ustalają stopy odsetek za opóźnienie w terminie płatności, to w takiej sytuacji należą się odsetki ustawowe. Jeszcze do nie dawna w tej kwestii obowiązywało uregulowanie ministra pracy i polityki socjalnej w sprawie udzielania pomocy finansowej z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych na zmniejszanie wydatków mieszkaniowych, wolnej od podatku dochodowego od osób fizycznych. Jednak obecnie to rozporządzenie nie obowiązuje. Reguły z niej wynikające można stosować jedynie, jeśli nie kłócą się z ustawą o funduszu socjalnym. Umowę pożyczki określają art. 720-724 kodeksu cywilnego. W razie jakichkolwiek sporów, rozstrzygnięć dokonują sądy powszechne. Artykuł zawiera wzór umowy pożyczki.

Przeczytaj poprzedni wpis:
Ładna figura nie wystarczy

Wiosną 2004 r. pracownicy pewnej firmy zamówili w Agencji Modelek Dafne zorganizowanie występu dziewczyny ucharakteryzowanej na Marilyn Monroe, która dyrektorowi jubilatowi miała zaśpiewać słynne „Happy Birthday, Mr. President". To jednak...

Zamknij