Jak obliczyć wysokość odpisów

Wybierając amortyzację degresywną, podatnicy mogą skrócić okres umorzenia. Komplikuje im to jednak zasady obliczania odpisów. Podstawowym sposobem przyspieszenia amortyzacji jest zastosowanie degresywnej metody naliczania odpisów. Można ją stosować do maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji środków trwałych oraz środków transportu, z wyjątkiem samochodów osobowych. W pierwszym podatkowym roku ich używania odpisy amortyzacyjne nalicza się z zastosowaniem stawek podanych w wykazie podwyższonych o współczynnik nie wyższy niż 2,0. W następnych latach podatkowych amortyzację nalicza się od wartości początkowej pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych lat używania środków trwałych. Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota amortyzacji byłaby niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej z zastosowaniem metody liniowej, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych według zasad ogólnych. Zarówno przepisy ustawy o PIT, jak i ustawy o CIT przewidują preferencyjne zasady amortyzacji degresywnej w razie używania środków trwałych w zakładzie podatnika położonym na terenie gminy o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym albo w gminie zagrożonej recesją i degradacją społeczną. Niestety od 1 stycznia 2006 r. jest to martwy przepis. Wykaz tych gmin powinien być ustalony przez Radę Ministrów. I tak było, ale przepisy te straciły moc. Wykaz powiatów (gmin) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym opublikowany był w rozporządzeniu Rady Ministrów z 21 grudnia 1999 r. w sprawie określenia powiatów (gmin) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym. Przestało ono obowiązywać 1 stycznia 2006 r. Rozporządzenie Rady Ministrów z 23 kwietnia 2002 r. w sprawie określenia powiatów (gmin) zagrożonych strukturalną recesją i degradacją społeczną, w których stosuje się szczególne instrumenty ekonomiczno-finansowe i inne preferencje obowiązywało tylko do końca 2002 r.