Kto i kiedy płaci VAT od usług świadczonych przez Internet

Niemal codziennie pojawiają się nowe usługi świadczone w cyberprzestrzeni. Jak określić miejsce świadczenia i zarazem opodatkowania takich elektronicznych usług? Jak odróżnić je od innego rodzaju usług, także wykonywanych za pośrednictwem systemów komputerowych? Odpowiedzi na te pytania należy szukać nie tylko w polskiej ustawie o VAT, ale też w unijnych przepisach. Definicja usług elektronicznych podana w ustawie o VAT jest bardzo nieprecyzyjna. Wydaje się, że rozstrzygając, czy dana usługa ma charakter elektroniczny, należy w szczególności opierać się na tym, że chodzi o usługi świadczone na odległość za pomocą internetu bądź podobnych sieci komputerowych oraz koncentrować się na usługach wymienionych przykładowo w przepisach. W polskiej ustawie nie znalazło się istotne zastrzeżenie, które określają przepisy wspólnotowe dotyczące usług elektronicznych. Dyrektywa mówi, że sam tylko elektroniczny sposób komunikacji między stronami nie czyni danego świadczenia „usługą elektroniczną”. Dodatkowa i szersza niż dotychczas definicja usług elektronicznych obowiązuje od 1 lipca br. za sprawą wspólnotowego rozporządzenia: usługi elektroniczne to usługi świadczone za pomocą internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie jest zautomatyzowane i które wymagają niewielkiego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe. Dla opodatkowania usług elektronicznych bardzo ważne jest określenie miejsca ich świadczenia i tym samym opodatkowania. Z ustawy o VAT wynika, że w wypadku świadczenia usług elektronicznych na rzecz osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w razie braku stałego miejsca prowadzenia działalności – stały adres lub miejsce zamieszkania. Jeśli polska firma kupuje usługi elektroniczne od podmiotów zagranicznych, to jest to dla niej import usług. Usługi te uznaje się za świadczone, a więc i opodatkowane w Polsce. Jeśli polska firma świadczy usługi elektroniczne, których miejsce świadczenia (i opodatkowania) przypada poza terytorium Polski, to jest to dla niej eksport usług. Takie usługi nie podlegają w ogóle opodatkowaniu w Polsce, ale polski podatnik będzie miał prawo do odliczenia VAT naliczonego związanego z ich świadczeniem.

Ostatnie zapytania:

  • opodatkowanie uslug swiadczonych przez internet