Stała placówka to zakład

Zakład” to kluczowe pojęcie we wszystkich umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania. Od stwierdzenia jego istnienia zależy sposób opodatkowania zysków z działalności gospodarczej i majątku służącego do tej działalności. Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przyznają danemu państwu prawo do opodatkowania zysków (majątku) przedsiębiorstwa, zasadniczo w zależności od tego, czy można je przypisać zakładowi. Jeżeli w państwie położenia źródła przychodów powstanie zakład, to temu państwu przysługuje prawo opodatkowania zysków (i majątku) jemu przypisanych. Zgodnie z konwencją OECD, stanowiącą wzorzec dla umów zawieranych przez Polskę, przez „zakład” rozumie się „stałą placówkę, w której całkowicie albo częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa”. Dla powstania zakładu podstawowe znaczenie ma stały charakter placówki. Nie może nią być np. przedmiot najmu czy leasingu. Za placówkę można natomiast uznać np. pomieszczenie biurowe przedsiębiorcy litewskiego, udostępnione polskiej firmie na potrzeby wykonywanych przez nią usług. Jednak jeśli pomieszczenia udostępniane są sporadycznie, w celu wykonania czynności wynikających ze zlecenia, nie można mówić o stałym charakterze placówki, a tym samym – na Litwie nie powstanie zakład. Za stałym charakterem placówki przemawia zatem jej regularne wykorzystywanie do prowadzenia działalności. Nie ma przy tym znaczenia tytuł prawny do placówki. Przez stałą placówkę musi być prowadzona działalność przedsiębiorstwa: co do zasady jest to działalność zarobkowa o charakterze samodzielnym: nie będzie nią więc działalność charytatywna lub kulturalna non profit. Zakład powstaje wraz z rozpoczęciem wykonywania tej działalności. Bez znaczenia jest, czy przedsiębiorca wykonuje działalność poprzez placówkę bezpośrednio, czy przez zaangażowane przez siebie osoby. Art. 5 konwencji wymienia przykładowe placówki powodujące powstanie zakładu: np. miejsce zarządu, filia, biuro, fabryka, warsztat. Wszystkie one muszą jednak spełniać kryterium „stałego charakteru”. Definicji zawartej w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania odpowiada w zasadzie pojęcie zagranicznego zakładu, zawarte w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Jest to bowiem m.in. stała placówka, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności miejsce zarządzania, filia, biuro, fabryka, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych. Niestety, pojęcie to w polskim prawie zostało użyte wyłącznie w celu implementacji postanowień dyrektywy Rady 2003/123/WE z 23 grudnia 2003.

Ostatnie zapytania:

  • stala placowka
  • stała placówka
  • Kto stwierdza powstanie zakładu
  • pojęcie stałej placówki w umowach
  • stala placowka w umowach o unikaniu podwojnego opodatkowania
  • stala placówka?