Nasze człowieczeństwo

Prezesem i dyrektorem się bywa – człowiekiem powinno się być cały czas. W praktyce przestrzeganie tej zasady jest bardzo trudne. O ile nie mamy problemów z odnoszeniem się do swoich przełożonych lub osób na równych nam stanowiskach, to w stosunku do osób podwładnych, czy osób wysoko postawionych w strukturze organizacyjnej firmy, rzeczywistość jest często beznadziejna. Wszelkie frustracje są automatycznie przenoszone na dół, na swoich pracowników, a już najlepiej na recepcjonistkę czy sprzątaczkę, bo kto pozwoli sobie na zwrócenie uwagi prezesowi czy dyrektorowi. Zbyt duże ryzyko. Prawdziwą klasę menedżera można poznać nie po sposobie, w jaki traktuje pracowników sobie równych, ale po sposobie, w jaki odnosi się do pracowników będących niżej w strukturze. Bardzo często menedżerowie nie zdają sobie sprawy z ogromnej odpowiedzialności, która na nich spoczywa, Odpowiedzialności za pracowników i ich rodziny. Często złe doświadczenia rzutują na pracę w kolejnej firmie. Można podać wiele przykładów polskich menedżerów, którzy nie szanują swoich pracowników. Człowieczeństwo to tez sztuka, bardzo trudna, ale dająca wspaniałe efekty w praktyce zarządzania. Jeżeli szef posiadł taką sztukę, to potrafi zarządzać, potrafi motywować ludzi i potrafi budować w nich pewność siebie. Jest prawdziwym liderem, a nie tylko szefem. A skutek może być tylko jeden: rozwój organizacji, bez konieczności stosowania metod policyjnych i kontrolnych. Pracownik po prostu pracuje, bo nie potrafi oszukiwać szefa, który odpłaca mu się dokładnie tym samym., A jeżeli próbuje oszukać, to zrobi to tylko raz, a potem straci pracę. W takim przypadku nie ma tolerancji dla takich zachowań. Nie jest to wyłącznie obraz rynku ubezpieczeniowego w Polsce. Podobnie jest w innych branżach.

Przeczytaj poprzedni wpis:
Idealna wizytówka twojej firmy

Bywa, że sekretarką zostaje osoba z grona znajomych albo z rodziny - młoda, bez doświadczenia, ale sprytna, z dobrą prezencją i … tania. Na początku to wystarczy, Jednak po kilku...

Zamknij