Kulisy kontaktów biznesu z prasą

Kontakty dziennikarzy z przedsiębiorcami określone są przepisami. Czasami przedsiębiorcy i politycy o tym zapominają. Świadczy o tym przykładem polityka z południa Polski, który w prywatnej rozmowie z dziennikarzem oczernił pana X. Po publikacji polityk podał dziennikarza do sądu, który jednak nie podzielił jego racji. Sąd uzasadnił swoją decyzje tym, że nie ma prywatnych rozmów z dziennikarzami, jeśli ci uzyskują informacje celem opublikowania ich w prasie. Niektórzy przedsiębiorcy niechętnie rozmawiają z dziennikarzami z powodu złych praktyk z przeszłości. Zamiast zrażać się do mediów lepiej poznać sposoby jak ulepszyć swoje kontakty z nimi. Jeśli dziennikarz chce rozmawiać z szefem firmy, to ten może poprosić sekretarkę o to, aby dowiedziała się, jakie tematy ma zamiar poruszyć żurnalista. Warto też ustalić w firmie, kto odpowiada w firmie za pierwszy kontakt z dziennikarzami. Zgodnie z prawem obowiązek udzielenia informacji spoczywa na kierowniku jednostki organizacyjnej lub jego zastępcy oraz rzeczniku prasowym, lub innej upoważnionej osobie. Innym osobom nie wolno, co prawda zakazać kontaktów z prasą, niemniej jednak nie maja oni takiego obowiązku. Dziennikarze według art.4 prawa prasowego mogą domagać się od przedsiębiorców udzielenia informacji o ich działalności, o ile na podstawie odrębnych przepisów informacja nie jest objęta tajemnicą lub nie narusza prawa do prywatności. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że firmy nie mają obowiązku udzielać informacji na temat umów cywilnych, których stronami są inne podmioty. Firmy mają prawo odmówić udzielenia informacji, które mogą zdradzać tajemnicę handlową firmy. Ważne jest, aby uzasadniać odmowę udzielenia informacji, w przeciwnym razie dziennikarz może potraktować odmowę w kategoriach osobistych. Przedsiębiorca może zawsze zażądać autoryzacji dosłownie cytowanej wypowiedzi, o ile nie była ona wcześniej opublikowana. Musimy jednak pamiętać, że autoryzacja nie jest automatyczna, każdorazowa musi o nią wystąpić osoba udzielająca wywiad. Autoryzacja dotyczy jedynie cytowanych wypowiedzi, nie zaś ca lego tekstu. Przed publikacją możemy się zwrócić o dziennikarza o przesłania całego tekstu do przeczytania, ale ma on prawo odmówić. Dobrą praktyka jest poproszenie dziennikarza, aby przesłał razem z wypowiedzią do autoryzacji dwa zdania, które znajdują się przed wypowiedzią oraz dwa następujące po niej zadania. Dzięki temu możemy zobaczyć kontekst, w jakim została użyta. Prawo prasowe zakazuje uzależnienie informacji udzielonej dziennikarzowi od sposobu jej skomentowania lub uzgadniania wypowiedzi. Jeżeli natomiast przedsiębiorca zastrzegł informację ze względu na tajemnicę służbową lub zawodową, dziennikarz nie ma oprawa w ten sposób pozyskanej informacji opublikować. Firma, które upowszechnia w mediach nieprawdziwe informacje musi liczyć się z konsekwencjami takiego postępowania. Przeciwko nieuczciwemu przedsiębiorcy można na wkroczyć na drogę sądową, a od redakcji zażądać sprostowania, które powinno ukazać się w ciągu siedmiu od wpłynięcia (dzienniki) lub w jednym z najbliższych trzech numerów przygotowywanych do druku w przypadku czasopism.

Więcej w autoryzacja, kontakty z dziennikarzami
Uwierzytelnianie i autoryzacja czyli podstawa systemów webowych

Koniec dwudziestego wieku był czasem informatyzacji całego świata. Obecnie coraz więcej usług, w tym finansowych, dostępnych jest poprzez Internet. Zabezpieczenie ich, wiarygodne potwierdzenie tożsamości użytkownika oraz niezaprzeczalna autoryzacja transakcji stają...

Zamknij