Co wybrać: e-podpis czy EDI?

Artykuł 4 rozporządzenia regulującego zasady wystawiania faktur elektronicznych umożliwia elektroniczne fakturowania pod warunkiem, że autentyczność pochodzenia i integralność tych faktur będzie zagwarantowana przez: • odpowiedni podpis elektroniczny, • wymianę danych (EDI) zgodnie z umową dotyczącą europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych. Zawarta umowa o tej wymianie powinna gwarantować autentyczność i integralność treści. Rozporządzenie nie wskazuje bezpośrednio czym jest EDI. Odsyła w tej materii do odpowiednich aktów europejskich, które definiują EDI bardzo ogólnie. W jej świetle funkcję EDI może pełnić nawet poczta elektroniczna. Trudność w precyzyjnym określeniu charakterystyki EDI wiąże się z użytymi w rozporządzeniu pojęciami integralności i autentyczności. Pojęcia te są określone bardzo ogólnie, co powoduje możliwość dużej uznaniowości interpretacyjnej. W przypadku podpisu elektronicznego jego autentyczność można sprawdzić poprzez certyfikat kwalifikowany. W wypadku EDI organ podatkowy nie ma możliwości automatycznego sprawdzenia autentyczności i integralności treści. W tym wypadku obowiązek udowodnienia wiarygodności faktur należy do klienta. Ustawa o e-podpisie nakłada na tzw. kwalifikowane podmioty obowiązek ubezpieczenia. Firmy oferujące EDI nie muszą dysponować ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej W obiegowej opinii EDI sprawdzają się w przypadku większych przedsiębiorstw a podpis elektroniczny w MSP. W rzeczywistości podpis elektroniczny ma bardzo uniwersalne zastosowanie, także w przypadku masowego fakturowania. Dlatego nad zastosowaniem e-podpisu powinny się zastanowić podmioty wystawiające znaczne ilości faktur.

Ostatnie zapytania:

  • fakturing