Trzykrotne podwyższenie stawek amortyzacyjnych to fikcja

Podatnika, który chciałby skorzystać z przewidzianego w ustawie uprawnienia do trzykrotnego podwyższenia stawek amortyzacyjnych, pozwalającego znacznie skrócić okres amortyzacji, spotka rozczarowanie. A to dlatego, że regulacja, która na to pozwala, jest od kilku lat przepisem martwym. Zgodnie z art. 16k ust. 2 ustawy o CIT podatnicy wykorzystujący środki trwałe w zakładzie położonym na obszarze gminy o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym lub gminy zagrożonej recesją i degradacją społeczną mogą podwyższyć stawki amortyzacyjne określone w wykazie stawek amortyzacyjnych przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 3,0. Dla przypomnienia, inni przedsiębiorcy mogą jedynie dwukrotnie skrócić okres amortyzacji. Analogiczne rozwiązanie zawiera ustawa o PIT (w art. 22k ust 2). Aby określić, czy zakład położony jest na terenie gminy objętej uprzywilejowaniem, trzeba sięgnąć do wykazu określonego przez Radę Ministrów. Do końca 2005 r. był on ogłaszany w rozporządzeniu w sprawie określenia powiatów (gmin) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym (pierwotne rozporządzenie pochodziło z 21 grudnia 1999 r.). Te przepisy utraciły moc 31 grudnia 2005 r., na podstawie art. 149 ust 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (DzU nr 99, poz. 1001 ze zm.). Od 1 stycznia 2006 r. nie został opublikowany nowy wykaz, od którego ustawy o CIT i PIT uzależniają zastosowanie podwyższonego współczynnika.

Więcej w amortyzacja, księgowość i podatki
Likwidacja nakładów na cudzy grunt oznacza stratę

Rozwiązanie umowy przed upływem okresu amortyzacji spowoduje powstanie straty w środkach trwałych, która w części niepokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych może być kosztem uzyskania przychodu. Tak orzekł WSA w Gliwicach 19...

Zamknij