Niechęć do pracy może być winą pracodawcy

Jeśli nie masz obecnie (tzn. dziś, wczoraj i jak sięgniesz pamięcią od początku miesiąca) ochoty i radości do pracy, to nie musi być to twoja wina, tylko warunków panujących w twojej firmie. Żeby to sprawdzić, zrób dwie poniższe czynności.

Pierwsza czynność — zastanów się czy podczas początkowego okresu pracy w danej firmie również zdarzały ci się często dni bez radości z pracy, dni bez ochoty do pracy. Jeśli tak, to przejdź do czynności numer 2. Jeśli nie, to zastanów się po co właściwie ci ta praca? Nic się w niej nie zmieni, chyba że na gorsze. Ty nie zmienisz się na pewno.

Druga czynność — oceń w jakich warunkach pracujesz. Istnieją dwa rodzaje środowiska firmowego: wspierające i stresujące.

Wspierające środowisko pracy jest to środowisko posiadające maksimum pozytywnych cech, które umożliwiają profesjonalistom osiągnięcie ich celów przez zapewnienie niezbędnej autonomii, środków i wsparcia. Ma ono także minimum cech negatywnych, które mogą przeszkadzać w osiągnięciu celów.

Te pozytywne cechy (na podstawie przeprowadzonych badań) to:

1) różnorodność, 2) efektywność środków, 3) wpływ na politykę instytucji, 4) uczestniczenie we wspólnej pracy, 5) stosunki w pracy, 6) wsparcie społeczne, 7) informacje zwrotne.

W efektywnej instytucji profesjonaliści mają wpływ na jej politykę, korzystają z autonomii umożliwiającej im wykonywanie pracy w taki sposób, w jaki powinna być wykonywana, czują, że stoją przed poważnymi wyzwaniami i są wspierani, pozostają w dobrych stosunkach z innymi pracownikami i w rezultacie mają poczucie sukcesu. Sukces dostarcza poczucia egzystencjalnego znaczenia, co z kolei wzmacnia pierwotną motywację do pracy. Ta pętla dodatniego sprzężenia zwrotnego może być podtrzymywana bez końca, dopóki dana osoba ma poczucie, że stoi przed poważnymi wyzwaniami, jest wspierana i odnosi sukcesy w pracy.

Kiedy te same silnie motywowane osoby wchodzą w stresujące środowisko pracy, w którym przeszkody i niemożliwy do zredukowania stres są maksymalne, zaś nagrody, wsparcie i wyzwania — minimalne, wówczas nie mogą one uzyskać możliwości, środków czy autorytetu, których potrzebują, aby osiągnąć swe cele.

W badaniach stwierdzono, że wypalenie było związane (istotna statystycznie i dodatnia korelacja) z takimi cechami pracy jak:

1) nadmierny zakres obowiązków, 2) przeciążenie, 3) ciężar decyzji, 4) poczucie winy z powodu niezapewnienia wystarczającej pomocy, 5) naciski środowiskowe, 6) naciski biurokratyczne, 7) kłopoty administracyjne, 8) nadmierne obciążenie obowiązkami społecznymi, 9) sprzeczne wymagania.

Biurokratyczne i administracyjne naciski ograniczają wolność profesjonalistów w pracy i zmuszają ich, by poświęcali czas i wysiłek na sprawy, które uważają za drugorzędne. Przeciążenie, nacisk na podejmowanie ważnych decyzji bez dostatecznej ilości czasu, sprzeczne wymagania i nadmierny zakres obowiązków wywołują u nich poczucie, że bez względu na to, jak bardzo się starają, nigdy nie będą mieć istotnego wpływu ani nie odniosą sukcesu. Poczucie winy z powodu niezapewnienia wystarczającej pomocy ludziom, na rzecz których pracują, jest niezwykle stresujące. Wynikiem długotrwałego borykania się z tymi negatywnymi cechami pracy jest subiektywne doświadczenie porażki. Dla ludzi, których ego jest związane z rezultatami ich działania, i którzy starają się czerpać ze swej pracy poczucie egzystencjalnego znaczenia, porażka jest druzgocącym doświadczeniem i potężnym czynnikiem sprzyjającym wystąpieniu wypalenia.

Jeśli twoje środowisko jest wspierające, nie masz czym się martwić. Po prostu masz gorszy okres, ale czekają cię jeszcze miłe chwile. Wystarczy, że porozmawiasz z przełożonym, kolegami lub kimś z działu HR, a twoja praca nabierze kolorów i energii.

Jeśli jednak twoje środowisko jest stresujące, to zmierzasz w kierunku wypalenia zawodowego i żeby go uniknąć, potrzebujesz pomocy ze strony pracodawcy. Najlepszym rozwiązaniem jest zmiana warunków pracy — ze stresujących na wspierające. Mniej skuteczna jest praca nad sobą (szkolenia z radzenia sobie ze stresem, szkolenia motywacyjne, szkolenia inspirujące), ponieważ ona nie likwiduje przyczyny, a jedynie łagodzi skutki. W takim przypadku słusznym posunięciem jest przetrwania tyle ile się da z jednoczesnym (i to od zaraz) rozejrzeniem się za innymi rozwiązaniami zawodowymi. Włącznie ze zmianą pracodawcy. Tylko następnym razem, podczas rozmowy kwalifikacyjnej, od razu sprawdź warunki pracy. Żeby nie wpaść drugi raz w takie samo bagno.


Więcej informacji na temat pochodzenia wypalenia zawodowego, jego istoty, przeciwdziałania, pomiaru oraz badania znajdziesz w książce „Wypalenie zawodowe” pod redakcją naukową Heleny Sęk (Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009). Jest to siódmy tom serii „Nowe tendencje w psychologii”. Książkę znajdziesz w księgarni www.ksiegarnia.pwn.pl , wpisując w pole wyszukiwarki tytuł. Szukaj pomarańczowej okładki. Wykorzystanie za zgodą Wydawcy. Książka z racji ładunku wiedzy naukowej nadaje się głównie dla trenerów/szkoleniowców oraz lubiących czytać pracowników.


Ostatnie zapytania:

  • niechec do pracy
  • mega niechęć do pracy
  • nienawisc w pracy
  • kiedy masz niechec do pracy
  • wstret do pracodawcy
  • wina pracodawcy
  • Nienawiść dopracy
  • nienawiść do pracodawcy
  • niechęć do pracy przyczyny
  • niechec do pracodawcy
Więcej w stres, sukces
Jak odpuścić sobie pracę z czystym sumieniem?

Masz 10 minut wolnego czasu w pracy. Potem musisz wyjść na spotkanie z klientem i prawdopodobnie nie wrócisz już dziś do biura. Tymczasem w twoim kalendarzu zadań do wykonania masz...

Zamknij